Gepost door: Kaj Elhorst | juni 20, 2014

Weer zo’n leuke brief

Dit boek is voor mij de verrassing van mijn leven. Kaj Elhorst schept een heel nieuwe wereld op zo’n vanzelfsprekende manier dat geloven of niet geloven helemaal geen issue is. Ik wil meer weten van die wereld die Gamor heet. Ik zit er nog middenin en terwijl ik in mijn drukke leven vaak een boek begin te lezen, het vervolgens wegleg en vergeet – denk ik nu tussen de bedrijven door aan Kalam en de weg die hij nog heeft te gaan. Respect Kaj!  (Ineke Vis)

Advertenties
Gepost door: Kaj Elhorst | juni 17, 2014

Feestje

De auteur van “De Annalen van Gamor” (http://kajelhorst1.wordpress.com) is vandaag 39 jaar getrouwd.

 

Hij begon zijn dag met een training van de hond die hij ooit meenam uit Spanje. De training duurde drie kwartier en ging gepaard met het uitdelen van veel kaas en worst. Daarna wachtte hem een champagne-ontbijt. Vanavond gaat hij uit eten met zijn vrouw en naar men zegt zal hij haar bij de koffie iets bijzonders aanbieden.

Gepost door: Kaj Elhorst | juni 14, 2014

Maand van de spannende vakantie dankzij Annalen van Gamor!

posterpunt_a3_annalen_concept_02_web_03

Kijk ook op dit spannende boek

De maandvandespannendevakantieenhetspannendeboek

spannendmetvakantiemeteenspannendboek

Met dit boek heb je altijd ijs in je tropisch hete vakantie!

Geachte redactie,

De Annalen van Gamor, een boek van ongewone inhoud voor de Nederlandse markt. Fantasy met een duidelijke doorkijk naar het hedendaagse en het persoonlijke. Het gaat niet alleen om de strijd om de macht tussen verschillende krachten, het goed en het kwaad. Het gaat ook om de inrichting van de samenleving, de omgang tussen mannen en vrouwen, vormen van integratie, het nastreven van een heldere visie en de innerlijke strijd. vooral van de hoofdpersoon. Is hij wel geschikt voor zijn functie en positie in de samenleving? Is hij wel degenen die “men” in hem wil zien? Daarnaast is er de ontdekking van een heel nieuwe wereld qua technologie en omgeving, qua sociale voorwaarden en natuurlijke mogelijkheden. Daar komt bij dat het boek een ongegeneerde inkijk geeft in het persoonlijke denken en handelen van mensen, zowel voor wat betreft manipulatie als op het gebied van angstreacties. 
En dat alles verpakt in een episch verhaal op basis van een verzonnen geschiedkundige gebeurtenis in de ijstijd. Een tocht van het kille, bevroren Midden-Europa, aan de rand van de Noord-Europese vlakte. naar de aangenamere en vriendelijker kusten van de Middellandse Zee. Een tocht, geboren uit noodzaak en toekomstvisie, in 464 pagina’s op spannende wijze en in mooie formuleringen verteld door Kaj Elhorst. 
Een fantasyverhaal dat wel haast door een Nederlander geschreven moest worden, een Nederlander die veel door Europa heeft gezworven en de beelden dus niet kwijtraakt. Een boek voor iedereen die een spannend verhaal wil maar ook voor elke lezer die niets liever doet dan eindeloos dromen. Een boek voor een recensie….
U vindt de achtergronden op https://www.facebook.com/pages/De-Annalen-van-Gamor/193763474128704?fref=ts


Vriendelijke groeten,

Kaj Elhorst

Gepost door: Kaj Elhorst | februari 6, 2014

Hoe De Annalen ontstonden

Het zou best de moeite waard zijn om eens een interview te doen met de auteur van De Annalen van Gamor. Boeken ontstaan in een hoofd maar hoe komt iemand tot zo’n wereld in zijn schedel? Kaj Elhorst is daarover zelf heel duidelijk:

“We hadden een raar gezin. Mijn ouders deden hun best om het aantal vrienden zoveel mogelijk te beperken en de familie kwam zelden op bezoek. Maar onder elkaar, in het veilige nestje waren we heel erg nauw betrokken, veel met elkaar bezig.Mijn vader had een spel bedacht waarbij hij kopspijkertjes gebruikte als soldaten. Hij kleurde ze met verf in verschillende kleuren en zo ontstonden er legers van diverse grootte. Naties en volkeren streden met elkaar om de wereldmacht. Aanvankelijk speelde het spel zich af op een tafel. Ik speelde daar bijvoorbeeld herhaaldelijk de vlucht van de Dalai Lama uit Tibet na. Later verzon ik ook zelf verhalen bij de talloze conflicten die zich op tafel afspeelden. En niet alleen op tafel (lees verder onder de foto).

voorkant-annalen-v-g

Vooral ik plaatste de kopspijkers ook als soldaat in de natuurlijke omgeving van de tuin. Zo begon ik me voor te stellen hoe zo’n soldaatje de grassprieten zou ervaren, als enorme planten natuurlijk, en de kuilen en hopen zand of grind die er lagen. Er vormde zich vanzelf een hele denkbeeldige wereld. Daar kwam bij dat mijn veel oudere broer mij al heel vroeg de verhalen vertelde van Odysseus en de Tienduizend (Griekse huurlingen in Klein-Azië). Die combinatie werkte enorm stimulerend op mijn verbeeldingskracht. Er groeiden volkeren op het land, in de bergen en op zee in mijn hoofd. Toen die verbeelding eenmaal op gang was gebracht, kwam er geen einde aan.

Vele jaren later reed ik op mijn motor naar Egmond aan Zee voor een vakantie, een vakantie waarin ik vooral geluk had aan de gokkast zodat de vakantie mij vrijwel niets kostte. Van tijd tot tijd zwierf ik al vroeg over het strand en in toenemende mate zag ik daar volkeren rondtrekken. Ze vluchtten voor de vloed en trokken naar de duinen, de enorme zandbergen die hen veiligheid zouden brengen. Het was nog niet zolang geleden dat heel Zeeland vrijwel onder de zilte stromen van de Noordzee was verdwenen. Steeds speelden werkelijkheid en fantasie door elkaar: De Dalai Lama en mijn kopspijkers, de Ramp van 1953 en mij kopspijkers, de moord op Kennedy….en mijn verbeelde wereld…. Stapje voor stapje kwam het verhaal dichterbij, kwamen de verhalen ook dichterbij. Hoewel ik geen groot lezer was, dook ik met plezier in boeken als De Schaapherder. Mijn bewondering voor woorden en taal stond toen al vast…

En toch duurde het zo’n 35 jaar voordat de woorden over het volk van de Anth’ op papier, of eigenlijk het beeldscherm, neerdaalden. En…alsof dat niet genoeg was, type ik nu het vervolg erop….een wonderlijk vervolg….

Gepost door: Kaj Elhorst | december 10, 2013

Beterschap door fantasie

Beterschap door fantasie. Beterschap door te zien waar het onbelemmerde pad naartoe voert. O nee, het bewandelen gaat niet zonder horten en stoten, zo nu en dan moeten we zelfs terugkeren om opnieuw te beginnen aan hetzelfde traject maar voorwaarts gaan we en steeds dichter komen we bij ons doel. Beterschap door fantasie. Dat ligt eigenlijk wel voor de hand. Fantasie is als het oog van een vlieg met talloze facetten. Daardoor zien we de wereld om ons heen kleurrijk en heel gevarieerd, vol van spannende momenten en nieuwe mogelijkheden. Dat geldt ook voor onze medemens. We vergelijken niet meer iedereen met ons eigen vastgeroeste innerlijk, we maken niet meer onszelf tot maatstaf van kwaad en goed. Nee, onze fantasie openbaart ons dat er meer wegen zijn en die vinden wij in de ander. En zie: we gaan die ander respecteren vanwege het verrassende beeld dat zij of hij ons biedt. Pas daarna doen we een keuze….volgen we die ander of gaan we voort op ons eigen pad? Fantasie maakt in de alledaagse werkelijkheid de wereld mooier en een beetje beter….

Gepost door: Kaj Elhorst | december 1, 2013

Verrijking door de fantasie

Zie voor de betekenis van het woord “Kana’an” de pagina “nieuws”. 

De hedendaagse Nederlandse literatuur kenmerkt zich grotendeels door “waar gebeurde” verhalen. Boeken richten zich veelal op relatieproblemen en -storingen die de auteurs zelf hebben doorgemaakt. Van tijd tot tijd beschrijven ze ook de trauma’s die hen beheersen, zoals Wereldoorlog II. Dat is allemaal prima maar het hoort thuis in een lange reeks van onvrede-verhalen , een zeker column-genre zou je kunnen zeggen, die kenmerkend zijn voor de alledaagse kijk op wereld en samenleving.

De herkenbaarheid staat daarbij voorp: herkenbaarheid van irritante personen, hetzij vertegenwoordigd door vrienden en kennissen van de hoofdpersoon, hetzij door de hoofdpersoon zelf. Soms, zoals in de Wereldoorlog II verhalen, gaat het om zeer begrijpelijk woede, angst of verdriet. Zaken die ieder van ons dagelijks tegenkomt in mindere mate maar toch heel direct begrijpbaar.

Dat is niet altijd zo geweest. Er zijn perioden en vooral landen geweest waarin literatuur zich veel meer richt op mogelijkheden die buiten het directe bereik lagen. Vooral in de Engelstalige literatuur is dat genre ruim aanwezig. Daarin speelt de fantasie een belangrijke rol. Het genre wordt dan ook veelal, hoewel niet altijd, aangeduid als “fantasy”. Die fantasie is een wonderbaarlijke eigenschap van de geest. Het gaat daarbij niet om de individueel ervaren gebeurtenissen in de samenleving maar het gaat om de ervaringen die de auteur aan anderen toekent, anderen die in omstandigheden verkeren waarin de auteur zelf nog nooit is geweest. Hoewel, tijdens het schrijven van zo’n boek heeft de auteur vaak wel de indruk dat hij de gebeurtenissen en ervaringen zelf ook doormaakt. Daardoor ontstaat een reeks van ervaringen die niet volledig buiten de alledaagse werkelijkheid staan maar daarmee wel degelijk herkenbare verbanden vertonen. Dat nu is de kern van de fantasie. Fantasie is geen op hol geslagen gedachtenstroom maar een verplaatsing van de werkelijkheid naar andere omstandigheden of de verplaatsing van onbekende gebeurtenissen naar onze herkenbare omstandigheden. Die twee kunnen elkaar ook afwisselen.

Op die manier geeft fantasie de auteur en de lezer een stuk verrijking. De gebeurtenissen houden geen verband met het leven van de auteur zelf, nee, de auteur moet zich verplaatsen in een wereld de ook hem of haar onbekend is. Dat is de toevoeging van waarden, de verrijking die de fantasie geeft.  Voor auteur en lezer heeft dat “uittreden” uit de alledaagse werkelijkheid iets bevrijdends, iets ontspannends. Het geeft een mogelijkheid om opnieuw vanuit jezelf tot nieuwe gedachten te komen, daar waar het “ik- of columngenre” lezer en auteur juist gevangen houdt in een wereld die al bekend is. Die bevrijding en ontspanning, die maken fantasie zo waardevol en zorgen voor verrijking van iedereen die ermee in aanraking komt.

Gepost door: Kaj Elhorst | november 5, 2013

De erotiek van de fantasie

Een tijdje geleden verscheen hier een artikel over de onmisbaarheid van de fantasie. Onmisbaar is ze zeker, om tal van redenen maar niet alleen onmisbaar. Ze is ook begeerlijk. Fantasie is in de eerste plaats zo begeerlijk vanwege haar schoonheid. Met sierlijke soepelheid beweegt ze zich tussen de barrières van de dagelijkse “realiteit” door. Daar waar het realisme zichzelf steeds weer rechtvaardigt door problemen en onhaalbaarheden te registreren, daar ziet de fantasie moeiteloos steeds weer een weg. Ze lost de problemen niet op, ze vindt een probleemloze weg. Dat maakt haar zo mooi en verleidelijk. Maar je krijgt niets voor niets. Zoals een vrouw niet gratis een man binnenhaalt en een man niet moeiteloos vrouwen verleid, zo krijg je fantasie ook al niet in de schoot geworpen. Niet steeds weer en steeds weer. Natuurlijk, kinderen zijn ermee behept maar daarna begint de grote strijd van de buitenwereld tegen de fantasie, tegen de muziek van de individuele ziel. > het is oefenen geblazen om de fantasie te herwinnen. Oefenen….en daarvoor dient bijvoorbeeld een goed boek….de literatuur…

Gepost door: Kaj Elhorst | juli 4, 2013

De onmisbaarheid van fantasie

voorkant-annalen-v-g

Meer weten? Kijk ook eens op bol.com en  Nieuwe Druk

De poster is te vinden onder “nieuws” 

Fantasy of fantasie? Kaj Elhorst maakt duidelijk dat het Engelse woord een bijzondere betekenis heeft gekregen. “Het slaat de laatste tientallen jaren op verhalen waarin bijzondere wezens en vaardigheden zoals toverij en rondwarende geesten een rol spelen. Het Nederlandse fantasie is wat meer “zichzelf” gebleven en heeft nog betrekking op al datgene  wat mensen bedenken zonder de “wetenschappelijke feiten” in acht te nemen. In veel gevallen berusten historische romans ook op een flink stuk fantasie. Daarbij spelen de zaken die in het leven van de schrijver van belang zijn, een vooraanstaande rol Hij of zij kan kiezen uit geweld, seks, relatieproblemen, genialiteit en tal van andere zaken die te maken hebben met de hoofdpersonen uit het verhaal.

Op de keper beschouwd zou je “De Annalen van Gamor”  ook kunnen zien als een historische roman. Er is nu eenmaal relatief weinig bekend over het leven van de mens in de ijstijd. Dat komt voor een groot deel door het ontbreken van schriftelijke bronnen. De geschilderde bronnen in een aantal grotten zijn misschien nog het meest veelzeggend.  Hoe dan ook, deze marginale kennis maakt het mogelijk een heel eigen vorm te geven aan maatschappij en religie zoals die ongetwijfeld bestonden bij ijstijdvolkeren, Voorop staat dat geen enkel volk uit volledig vrije wil in ijs- en sneeuwvlakten gaat wonen. Ook de eskimo’s zijn daar terechtgekomen door het geweld dat Indianenstammen tegen hen gebruikten. In mijn boek gaat het verlangen naar een beter en nieuw leven overheersen en zo gaat een groot deel van het volk op reis. Fantasie maar met een fundament van realiteit begeleiden hen tot en met de laatste bladzijde. En inderdaad, zoals in de recensie van Biblion te lezen valt, zijn er hedendaagse problemen herkenbaar. Dat is ook de opzet, opzet en toeval, bij het schrijven van het verhaal geweest. En ook de oplossingen die de mensen uit het boek daarbij vinden, de fantasie van mij als auteur helpt hen daarbij.”

Waarom koos ik de ijstijd als periode voor De Annalen van Gamor? Vanwege de omstandigheden die volledig afweken van de onze: kou, duisternis, eenzaamheid, alleen die al houden spanning en dreiging in. En dan: vanwege de geringe kennis die ieder van ons heeft van het leven in die tijd….

Onmisbaarheid van de fantasie

Het leuke van een autobiografie is dat je tijden door elkaar mag gooien. Het hoeft allemaal niet per se chronologisch te zijn. Laat een ander dat later maar uitzoeken, als hij of zij wil.

De laatste weken ben ik steeds meer benaderd door mensen die mijn fantasie zo verschrikkelijk groot vinden. Dat komt natuurlijk door het boek “Annalen van Gamor”.  Mensen vinden mijn fantasie geweldig en bewonderen dat en natuurlijk ben ik daar blij mee. Als het aan mij ligt, komt er nog veel meer uit die fantasiedoos.

Tegelijkertijd ben ik ook heel erg verbaasd. Als men die fantasie zo geweldig en mooi vindt, waarom wordt ze bij kinderen dan altijd vertrapt en weggestopt? Waarom worden kinderen thuis en op school altijd belast met dat wat wij de werkelijkheid noemen? Waarom krijgen kinderen zo weinig kans hun fantasie uit te leven en op die manier op hun eigen wijze de wereld te verkennen? Zou het echt waar zijn dat kinderen met veel fantasie niet zo’n goede toekomst hebben in deze wereld? Zouden zij niet in staat zijn een behoorlijke studie die bij hen past te volgen?

Ik geloof er geen donder van. Integendeel. Ik denk dat kinderen die hun fantasie uitbuiten over het algemeen ook heel intelligent zijn en heel goed weten hoe ze een studie of opleiding moeten volgen. Sommigen zullen zo’n studie niet eens nodig hebben omdat zij vanuit hun fantasie een pad volgen dat hen heel goed en behendig door de wereld leidt.  Als schrijver hoef je bijvoorbeeld niet veel meer te kunnen dan Nederlands redelijk goed te schrijven. Wie in de fase van de opstellen terecht is gekomen, is in dat geval in feite al bijna aan het afstuderen.

 Fantasie is de bloem van de ziel, de beeldenreeks die een mens verbindt met de wereld, die de wereld vormgeeft op een heel eigen persoonlijke manier. Het leuke van een volgroeide fantasie is dat zij de uitdrukking “dat kan niet” niet kent. Fantasie laat alles toe wat er in de menselijke geest opbloeit en het verrassende daarvan is, dat veelal veel later blijkt dat al die ideeën nog mogelijk zijn ook.  Zo spraken de klassieke Grieken al over de mogelijkheid om de vliegen maar in hun tijd “was dat onmogelijk”. En toch….vele eeuwen later ontdekte men hoe het moest.

Fantasie is dus niet alleen de toegangspoort van een onbevangen menselijke geest naar de wereld maar ook de weg naar een toekomst die niet gevangen zit in het heden. Dat is precies het tegengestelde van de toekomst die ons tegemoet komt uit duizenden rapporten en verslagen, wetenschappelijk onderzoek zoals dat heet. Daarin wordt een toekomst geschetst die zich niet los kan en wil maken van het heden. Waarom? Omdat wij verleerd hebben met fantasie om te gaan en daardoor maken onbevangenheid en fantastische voorstellingen ons bang. Cijfers en getallen zijn ons wapen daartegen, hoe verstikkend ze ook zijn.

Met de Annalen van Gamor houdt het vanzelf niet op. Het einde van het boek geeft al aan dat er meer zal komen, steeds meer in de toekomst en fantasie blijft dus hard nodig. Het gaat er steeds weer om dat de menselijke geest in beweging blijft, de gedachtenstroom mag niet tot stilstand komen maar behoort steeds weer onbegane paden te bewandelen. Vooral buiten de paden trouwen, vooral ook op de hellingen, in de bermen en door de landerijen die aan weerszijden liggen want daar liggen mogelijk de grootte vondsten. Als onze samenleving iets nodig heeft, dan is het fantasie, de zuurstof  van de geest. Of wij nu in een democratie of in iets anders willen leven, zodra de fantasie eruit vertrokken is, verwordt het tot een troosteloze woestijn. 

 

« Newer Posts

Categorieën