Gepost door: Kaj Elhorst | februari 6, 2014

Hoe De Annalen ontstonden

Het zou best de moeite waard zijn om eens een interview te doen met de auteur van De Annalen van Gamor. Boeken ontstaan in een hoofd maar hoe komt iemand tot zo’n wereld in zijn schedel? Kaj Elhorst is daarover zelf heel duidelijk:

“We hadden een raar gezin. Mijn ouders deden hun best om het aantal vrienden zoveel mogelijk te beperken en de familie kwam zelden op bezoek. Maar onder elkaar, in het veilige nestje waren we heel erg nauw betrokken, veel met elkaar bezig.Mijn vader had een spel bedacht waarbij hij kopspijkertjes gebruikte als soldaten. Hij kleurde ze met verf in verschillende kleuren en zo ontstonden er legers van diverse grootte. Naties en volkeren streden met elkaar om de wereldmacht. Aanvankelijk speelde het spel zich af op een tafel. Ik speelde daar bijvoorbeeld herhaaldelijk de vlucht van de Dalai Lama uit Tibet na. Later verzon ik ook zelf verhalen bij de talloze conflicten die zich op tafel afspeelden. En niet alleen op tafel (lees verder onder de foto).

voorkant-annalen-v-g

Vooral ik plaatste de kopspijkers ook als soldaat in de natuurlijke omgeving van de tuin. Zo begon ik me voor te stellen hoe zo’n soldaatje de grassprieten zou ervaren, als enorme planten natuurlijk, en de kuilen en hopen zand of grind die er lagen. Er vormde zich vanzelf een hele denkbeeldige wereld. Daar kwam bij dat mijn veel oudere broer mij al heel vroeg de verhalen vertelde van Odysseus en de Tienduizend (Griekse huurlingen in Klein-Azië). Die combinatie werkte enorm stimulerend op mijn verbeeldingskracht. Er groeiden volkeren op het land, in de bergen en op zee in mijn hoofd. Toen die verbeelding eenmaal op gang was gebracht, kwam er geen einde aan.

Vele jaren later reed ik op mijn motor naar Egmond aan Zee voor een vakantie, een vakantie waarin ik vooral geluk had aan de gokkast zodat de vakantie mij vrijwel niets kostte. Van tijd tot tijd zwierf ik al vroeg over het strand en in toenemende mate zag ik daar volkeren rondtrekken. Ze vluchtten voor de vloed en trokken naar de duinen, de enorme zandbergen die hen veiligheid zouden brengen. Het was nog niet zolang geleden dat heel Zeeland vrijwel onder de zilte stromen van de Noordzee was verdwenen. Steeds speelden werkelijkheid en fantasie door elkaar: De Dalai Lama en mijn kopspijkers, de Ramp van 1953 en mij kopspijkers, de moord op Kennedy….en mijn verbeelde wereld…. Stapje voor stapje kwam het verhaal dichterbij, kwamen de verhalen ook dichterbij. Hoewel ik geen groot lezer was, dook ik met plezier in boeken als De Schaapherder. Mijn bewondering voor woorden en taal stond toen al vast…

En toch duurde het zo’n 35 jaar voordat de woorden over het volk van de Anth’ op papier, of eigenlijk het beeldscherm, neerdaalden. En…alsof dat niet genoeg was, type ik nu het vervolg erop….een wonderlijk vervolg….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: